எம்.ஜி.ஆர். பற்றி வெளியே தெரியாத ரகசியத்தை வெளியிட்ட ரஜினி …!

superstar-rajinikanth-fans-meet-day-4-stills-009

சினிமாவில் ரஜினி பேசும் அதிரடி வசனங்களை பார்த்திருக்கிறோம்.

அதே அதிரடியாய் நிஜத்தில் ரஜினி பேசி கேட்டிருக்கிறீர்களா?

அப்படியொரு சம்பவம் நேற்று நடைபெற்றது.

எம்.ஜி.ஆரின் நூற்றாண்டு விழாவையொட்டி, சென்னையில் உள்ள ஏ.சி.எஸ். மருத்துவ கல்லூரி வளாகத்தில் அவருக்கு 8 அடி உயரத்தில் வெண்கல சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது.

எம்.ஜி.ஆர். சிலையை திறந்துவைத்த ரஜினி விழாவில் நீண்ட உரையாற்றினார்…

“இது ஒரு பல்கலைக்கழக விழா. இங்கு அரசியல் பேசக்கூடாது என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் பேசும் அளவுக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளேன்.

எம்.ஜி.ஆரின் ஆட்சி தான், அ.தி.மு.க. ஆட்சி தான் நடக்கிறது. அவரது ஆட்சியில் ஊரெல்லாம் அவரது நூற்றாண்டு விழா கொண்டாடப்படுகிறது. எம்.ஜி.ஆர் சினிமாத்துறையில் இருந்து வந்தவர். இதுதான் அவரது தாய்வீடு. அதுமட்டுமல்ல, இதயதெய்வம் என்றழைக்கப்படும் ஜெயலலிதாவும் சினிமாத்துறையில் இருந்து வந்தவர் தான். சினிமாத்துறையினரை அழைத்து எம்.ஜி.ஆரின் நூற்றாண்டு விழா நடக்கும் என்று எதிர்பார்த்து இருந்தேன். நடக்கவில்லை.

எனக்கும், எம்.ஜி.ஆருக்கும் உள்ள பந்தம் பலருக்கும் தெரியாது.

‘எம்.ஜி.ஆரை போல சினிமா உலகில் இருந்து இன்னொருவர் அரசியலுக்கு வரக்கூடாது’ என்கிறார்கள். ‘பேண்ட்-சர்ட் போட்டு மேக்கப் போட்டு கதாநாயகிகளுடன் ‘டூயட்’ பாட நாங்கள் வரவில்லை. நீங்கள் ஏன் கரைவேட்டி கட்டி எங்கள் வேலைக்கு வருகிறீர்கள்?’ என்கிறார்கள்.

என் வேலையை நான் சரியாக செய்துகொண்டிருக்கிறேன், நீங்கள் உங்கள் வேலையை சரியாக செய்யவில்லையே? 1996-ல் இருந்து அரசியல் எனும் நீர் என் மீதும் பட்டுவிட்டது. அதனால் அரசியல் நெளிவு சுளிவுகளை தெரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்து வந்தேன்.

கருணாநிதி, மூப்பனார், சோ ஆகியோருடன் பழகி நானும் கொஞ்சம் அரசியல் கற்று இருக்கிறேன். எங்கெங்கே தப்பு நடக்கிறது, அதை எப்படி தடுப்பது என்று எனக்கு தெரியும். எனக்கும், மக்களுக்கு செய்யவேண்டிய கடமை இருக்கிறது. எனவே தான் அரசியலுக்கு வருகிறேன்.

நான் அரசியலுக்கு வருகிறேன் என்று சொன்னதும் என்னை ரத்தின கம்பளம் விரித்து வரவேற்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. வாழ்த்துகள் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஆனால் ஏன் ஏளனம் செய்கிறீர்கள்? அரசியல் பாதை எனக்கும் தெரியும். பூப்பாதை அல்ல முட்களும், பாம்புகளும், கற்களும் உள்ள பாதை. எனக்கு எல்லாமே தெரிந்தும், இந்த வயதிலும் நான் அரசியலுக்கு வருகிறேன் என்று சொன்னால், ஏன் ஏளனம் செய்கிறார்கள்? என்று தெரியவில்லை. இந்த ‘திட்டுப்’ அரசியல் வேண்டாம். போதும் இதோடு நிறுத்திக்கலாம்.

எல்லோரும் எம்.ஜி.ஆராக முடியாது. சினிமாவில் இருந்து அவரை போல யாரும் அரசியலில் ஜொலிக்க முடியாது என்கிறார்கள். சத்தியமாக யாரும் எம்.ஜி.ஆராக முடியாது. அவர் ஒரு யுக புருஷர். ‘பொன்மனச்செம்மல்’, ‘மக்கள் திலகம்’, நூறு அல்ல ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆனாலும் அவரை போல யாரும் வரமுடியாது. அவரே மீண்டும் பிறந்து வந்தால் தான் உண்டு.

எம்.ஜி.ஆரை போல ஒருவர் வருகிறேன் என்று சொன்னால் அவனைவிட பைத்தியக்காரன் யாரும் இருக்கமுடியாது. ஆனால் அவர் தந்த நல்லாட்சி, ஏழை மக்களுக்கான ஆட்சி, சாமானிய மக்களுக்கான ஆட்சியை என்னாலும் கொடுக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு.

மக்கள் ஆசிர்வாதம், இளைஞர்கள் உறுதுணையுடன், நல்ல தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி, நல்ல சிந்தனையாளர்கள், ஆலோசகர்கள் மற்றும் திறமைசாலிகளை வைத்துக்கொண்டு அந்த மாதிரி ஆட்சியை என்னாலும் கொடுக்கமுடியும்.

ஆன்மிக அரசியல் என்ன என்று என்னிடம் கேட்கிறார்கள். உண்மையான, நேர்மையான, வெளிப்படையான, சாதி-மத சார்பற்ற அறவழியில் நடப்பது தான் ஆன்மிக அரசியல் என்று ஏற்கனவே சொல்லியிருக்கிறேன். தூய்மை தான் ஆன்மிகம். எல்லா ஜீவன்களும் ஒன்றுதான். அனைத்துமே பரமாத்மா. இறை நம்பிக்கை இருப்பதுதான் ஆன்மிக அரசியல்.

‘கொள்கை பற்றி கேட்டால் தலை சுற்றுகிறது’, என்று நான் சொன்ன சிறிய விஷயத்தைப் பற்றி ஒரு பட்டிமன்றமே நடத்துகிறார்கள். 31-ந் தேதி நான் அரசியலுக்கு வருகிறேனா, இல்லையா? என்பதை தெரிவிப்பேன் என்றேன். ஆனால் 29-ந் தேதியே ‘உங்கள் கொள்கை என்ன?’ என்று கேட்டார்கள். ‘பொண்ணு பார்க்க போய்கிட்டு இருக்கும்போது, எனக்கு கல்யாணத்துக்கு பத்திரிகை வரவில்லையே?’ என்று கேட்பது போல இருக்கிறது.

பெரிய பெரிய அரசியல் தலைவர்களும் கூட, இதுபற்றி பேசி, கிண்டல் செய்தனர். மக்கள் முன்னால் பேசும்போது மிகவும் ஜாக்கிரதையாக பேசவேண்டும். மேடையில் கேட்டுக்கொண்டு இருக்கும்போதே மக்களின் அறிவு திடீரென்று மேலோங்கும். மாசக்கணக்கில் ‘ரூம்’ போட்டு, கதை குறித்து விவாதம் நடத்தி, சினிமா எடுக்கும் கஷ்டம் சினிமாக்காரனான எனக்கு தெரியும். எல்லா ‘லாஜிக்’கையும் பார்த்து கதை பண்ணுவோம். ஆனால் படத்தை பார்த்துவிட்டு ‘அது சரியில்லை, இது சரியில்லை’, என்று ஒரே வார்த்தையில் சொல்லிவிடுவார்கள்.

அதே நபரிடம் படத்தை தனியாக போட்டுக்காட்டுங்கள். எதுவுமே சொல்லமுடியாது. இது தான் ‘மாஸ் சைக்காலஜி’. மக்களிடம் பேசும்போது ஜாக்கிரதையாக பேசவேண்டும்.

சரி இப்போது ஏன் அரசியலுக்கு வருகிறீர்கள்?, ஜெயலலிதா இருக்கும்போது ஏன் வரவில்லை?, பயமா? என்று கேட்டார்கள். 1996-ம் ஆண்டு நிலைமை எல்லோருக்கும் தெரியும். அப்போதே அவருக்கு (ஜெயலலிதா) எதிராக குரல் கொடுத்த எனக்கு, ஏன் வரப்போகிறது பயம்? அரசியல் வெற்றிடம் இருப்பது உண்மைதான். நல்ல தலைவனுக்கு, நல்ல தலைமைக்கு வெற்றிடம் இருக்கிறது.

சக்தியும், திறமையும் வாய்ந்த 2 தலைவர்கள் இருந்தார்கள். ஜெயலலிதாவின் ஆளுமை பற்றி யாருமே கேள்விகேட்க முடியாது. அவரை போல எந்த தலைவரும் ஒரு கட்சியை தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அப்படி வைக்கமுடியாது. அப்படி கட்டுப்பாட்டுடன் கட்சியை வைத்திருந்தார் ஜெயலலிதா.

அந்த பக்கம் கருணாநிதி. என் அருமை நண்பர், 13 ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இல்லையென்றாலும் தன் கட்சியை அப்படி அக்கறையுடன் கட்டி காப்பாற்றினார். எத்தனை தலைவர்களை உருவாக்கிய கட்சி அது. பல மனஸ்தாபங்கள் இருந்தாலும் எப்படி அந்த கட்சி கட்டுப்பாட்டுடன் இருந்தது. அவர் இப்போது உடல்நிலை சரியில்லாமல் உள்ளார்.

தமிழகத்துக்கு இப்போது ஒரு தலைமை தேவை. ஒரு தலைவன் தேவை. அந்த இடத்தை நிரப்ப நான் வருகிறேன். அய்யா… ‘நம்ம பக்கம் அந்த ஆண்டவனே இருக்கிறான்’.

நான் சென்னைக்கு வந்த பிறகு, சினிமா துறைக்கு வந்த பிறகு புரட்சி தலைவர் எம்.ஜி.ஆர். பற்றி கேள்விப்பட்டு, அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை எல்லாம் பார்த்து, அவருடைய சாதனைகளை எல்லாம் பார்த்து, ‘ஆப் ஸ்கீரினிலே’, வாழ்க்கையிலே நான் அவருடைய மிகப்பெரிய ரசிகனாகி விட்டேன். அவருடைய பெரிய வெறியனாகவும் மாறிட்டேன். எம்.ஜி.ஆர். 1950-ம் ஆண்டுகளில் மிகப்பெரிய ‘ஆக்‌ஷன் ஹீரோ’வாக இருந்தார். ‘அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும்’, ‘மலைக்கள்ளன்’ படங்களில் நடித்துக்கொண்டிருக்கும் போது சிவாஜி சார் நுழைகிறார்.

‘பராசக்தி’ ஒரே ஷோவிலேயே, நடிப்புனா என்ன? என்பதையே மாற்றிவிட்டார். வசன உச்சரிப்புன்னா என்ன? என்பதையே மாற்றிட்டார். ‘இதுதான்டா நடிப்பு. வசன உச்சரிப்பு’, என்று சிவாஜி தனி புரட்சியையே உருவாக்கினார். அந்த காலக்கட்டத்தில் மிகப்பெரிய தயாரிப்பாளர்கள், இயக்குனர்கள் எல்லாம் சிவாஜி சார் பின்னால் சென்றார்கள். ‘எம்.ஜி.ஆரின் கதை முடிந்தது’, என்றார்கள். அப்போது எம்.ஜி.ஆர். சொந்தப்படம் தயாரித்தார். அந்த படத்தை அவரே இயக்கினார்.

‘இவருக்கு தேவையா இது? கெட்டகாலம் வந்தா இப்படி தான்’, என்று சொன்னார்கள். அந்த படம் ‘நாடோடி மன்னன்’. அது இதிகாசம் படைத்தது. டைரக்டர்கள் எல்லாம் நடுங்கி விட்டார்கள். தான் யார்? என்று நிரூபித்தார், எம்.ஜி.ஆர். அப்போது எம்.ஜி.ஆர். ‘செட்டு’க்குள் வந்தாலே இயக்குனர்களுக்கு வியர்க்கும். அந்த மாதிரி சாதனை படைத்து காட்டியவர்.

அவருடைய காலத்தில் சினிமாவில் யாருடன் போட்டி என்றால் அது சிவாஜி கணேசனுடன் தான். அரசியலில் அவருக்கு யார் போட்டி?. கருணாநிதி. அவரை போன்ற ஒரு எழுத்தாளர், பேச்சாளர், அரசியல் ஞானி, ராஜதந்திரி இந்தியாவிலேயே கிடையாது.

அவரை 13 ஆண்டுகள் கோட்டைக்கு வந்து முதல்-அமைச்சர் நாற்காலி பக்கமே திரும்பி பார்க்காமல் வைத்தவர் எம்.ஜி.ஆர்., இது என்ன சாதாரண சாதனையா?

13 ஆண்டுகள் எம்.ஜி.ஆருக்கு மக்கள் மீது அக்கறை. மின்சாரம் இல்லாத கிராமங்களுக்கு மின்சாரம் கிடைத்தது. ஒவ்வொரு குடிசையிலும் ஒரு விளக்கு இலவசமாக கொடுத்தார். ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் பஸ், சாலை வசதி கொடுத்தார்.

காமராஜர் கொண்டு வந்த மதிய உணவு ஒரு வகுப்பில் 100 குழந்தைகள் இருந்தார்கள் என்றால், அதில் 30 குழந்தைகளுக்கு மட்டும் கொடுக்கப்பட்டு வந்தது. எம்.ஜி.ஆர். வந்த பிறகு எல்லோருக்கும் சாப்பாட்டு போட்டார்.

ஏழை மக்கள் சைக்கிளில் 2 பேர் சென்றால், போலீசார் பிடித்து விடுவார்கள். 2 பேர் செல்லலாம் என்று அந்த சட்டத்தை மாற்றினார். அப்போது சந்தேகத்தின் பேரில் யார் மீது என்றாலும் வழக்கு போடலாம். அதையும் மாற்றினார். ரேஷன் கடைகள் ஆரம்பித்தார். அதனால் தான் 13 ஆண்டுகள் முழுமையாக ஆட்சியில் இருந்தார். அமெரிக்காவில் இருந்த போது அவர் உயிரோடு இருக்கிறாரா? என்று கேட்டார்கள். அவரிடம் பேச முடியாது, செயலாற்ற முடியாது என்று சொன்னாலும், அந்த மகான் உயிரோடு இருந்தால் மட்டும் போதும் அவருக்கு தான் ஓட்டு போடுவோம் என்று சொல்லி ஓட்டை குத்தினார்கள்.

எம்.ஜி.ஆர். மறைந்த பிறகும், அவருடைய சமாதியில் உள்ள கைகடிகாரம் ஓடுகிறதா? என்று இன்னும் பொதுமக்கள் கேட்கின்றனர். அவர் ஒரு தெய்வப்பிறவி.

அவர் ஒரு மர்ம மனிதர், மாய மனிதர். அந்த ஆண்டவருடைய சக்தி, அவரை இயக்கிக்கொண்டிருந்தது. மூகாம்பிகை அம்மன் தான் அவரை இயக்கியது. மதுரை வீரன் தான் அவரை இயக்கிக்கொண்டிருந்தார்.

எம்.ஜி.ஆர் சிலையை நான் தான் திறக்கவேண்டும் என்று 1996-ம் ஆண்டில் இருந்தே எனக்கு வேண்டுகோள் விடுத்து வந்தவர் ஏ.சி.சண்முகம். ஆனால் அதற்கான வாய்ப்புகள் வரவில்லை. ஆனாலும் ஏ.சி.சண்முகம் பிடிவாதமாக இருந்து வந்தார். எத்தனையோ தலைவர்கள் இருக்கும்போது எம்.ஜி.ஆர் சிலையை நான் திறக்கலாமா? அதற்கான தகுதிகள் என்னிடம் இருக்கிறதா? என்று எனக்கு சந்தேகம் இருந்தது.

நான் இவ்வளவு பிடிவாதம் ஏன்? என்று அவரிடம் கேட்டபோது, ‘அண்ணே… எம்.ஜி.ஆர். சினிமா பின்னணியில் இருந்து வந்தவர். அவரது சிலையை சினிமா பின்னணி கொண்ட நீங்கள் திறப்பது தான் சரியாக இருக்கும் என்று ஆசைப்படுகிறேன். நீங்கள் தான் அதை செய்ய வேண்டும்’ என்றார். அந்த வாய்ப்பு வந்திருக்கிறது.

இப்போது நடைபெறுவது அவருடைய நூற்றாண்டு விழா.

எனக்கும் அவருக்கும் இரண்டு சம்பவங்கள் நடந்திருக்கின்றன. அதை இதுவரை எங்கும் நான் சொன்னது இல்லை. இங்கே சொல்கிறேன்.

எம்.ஜி.ஆரை நான் முதல் முதலாக பார்த்தது பிலிம் இன்ஸ்டிடியூட்டில் படிக்கும்போது. 1973-ல் வகுப்பு முடிந்து போன் பேசுவதற்காக வெளியே வந்த போது, ஒரு பாட்டி துடைப்பத்தை போட்டுவிட்டு, ஒரு காரை நோக்கி ஓடினார். காரில் இருந்து கண்ணாடி இறங்குகிறது, அங்கு தொப்பி போட்டுக்கொண்டு, கண்ணாடி அணிந்துகொண்டு மஞ்சள் கலந்த ஆப்பிள் கலரில் சூரியன் மாதிரி ஜொலிச்சிக்கிட்டு, ஒரு முகம் தெரிந்தது. அவருக்கு போய் சந்திரன் என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்களே என்று எனக்கு ஆச்சரியம் ஏற்பட்டது.

முதல் முறையாக அப்போதுதான் நான் பார்த்தேன். அதுக்கு பிறகு 1975-ல் ‘மூன்று முடிச்சு’ படத்துக்காக வாகினி ஸ்டூடியோவில் செட் போட்டிருந்தார்கள். படப்பிடிப்பு நடந்தபோது எல்லோருமே ஒரு நாள் அலெர்ட்டாக இருந்தார்கள். எல்லாம் சுத்தமாக இருந்தது. ஒவ்வொருவரும் அங்கும், இங்குமாக ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். இதற்கெல்லாம் காரணம் என்னவென்று பார்த்தால் சின்னவர் படப்பிடிப்பு, எம்.ஜி.ஆர். சார் ஷூட்டிங் என்று சொன்னார்கள்.

சினிமாவில் இருக்கும்போதே அவர் ராஜா போல இருந்தார். அரசியலில் மட்டும் அவர் ராஜா இல்லை. தென் இந்தியாவில் வீட்டில் நீச்சல் குளம், கேரவன், உடற்பயிற்சி நிலையம், புரொடக்‌ஷன் க்ரூ, டான்ஸ் க்ரூ, உதவி இயக்குனர்கள் க்ரூ வைத்துக்கொண்டு 300, 400, 500, 1000 என பலபேருக்கு மாதா மாதம் பணம் போகும். பணம் கொடுத்தே சிவந்த கை. எத்தனை பேருக்கு உதவி செய்திருக்கிறார் என்று யாருக்குமே தெரியாது.

1978-ம் ஆண்டு எனக்கு உடம்பு சரியில்லை. விஜயா ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, வாரத்துக்கு ஒரு தடவை, 2 தடவை போன் செய்து உடல்நலம் விசாரிப்பார் எம்.ஜி.ஆர். 2 மாதம் கழித்து, உடல்நலம் குணமடைந்த பின்னரும் என்னை வெளியே விடாமல் அப்படியே உட்கார வைத்திருந்தார்கள். ஏனென்றால் முதல்-அமைச்சர் அலுவலகத்தில் இருந்து ஒரு போன் வருகிறது, வீடு திரும்பும்போது அவரிடம் இருந்து பேசிவிட்டுதான் போகவேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்று.

அதுக்கு பின்னர் எம்.ஜி.ஆர். போனில் என்னிடம் பேசினார். எப்படி இருக்கிறீர்கள்? நல்லா இருக்கிறீர்களா? நான் டெல்லிக்கு சென்றுகொண்டிருக்கிறேன். போயிட்டு வந்ததும், நீங்கள் வந்து என்னை பாருங்கள் என்று சொன்னார்.

2 நாட்கள் கழித்து, தியாகராயநகரில் அலுவலகத்துக்கு சென்று பார்த்தபோது, ‘தம்பி நடிகனுக்கு உடம்பு தான் மூலதனம். அந்த உடம்பை ஜாக்கிரதையாக பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்’ என்று கூறினார். சண்டைக்காட்சிகளில் அதிக ரிஸ்க் எடுக்கக்கூடாது, அதுக்கென்று ஆட்கள் இருக்கிறார்கள் என்று சொன்ன எம்.ஜி.ஆர்., கல்யாணம் எப்போது? என்று கேட்டார். ‘இன்னும் பெண் பார்க்கவில்லை’ என்று சொன்னேன். முதலில் நல்ல ஒரு குடும்ப பெண்ணை பார்த்து கல்யாணம் செய்துகொள்ளவேண்டும் என்று கூறினார். பெண் பார்த்தால் முதலில் என்னிடம் தான் சொல்லவேண்டும், நான் கல்யாணத்துக்கு வருவேன் என்று சொன்னார்.

அதுக்கு பிறகு 3 மாதத்தில் என்னுடைய மனைவியை பார்த்த பிறகு – என் அண்ணனிடம் கூட சொல்லவில்லை. – எம்.ஜி.ஆரிடம் சொன்னேன். அவர் ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டார். சீக்கிரமாக கல்யாணம் செய்துகொள்ளுங்கள், நான் வருகிறேன் என்று கூறினார். அதுக்கு பிறகு 5 மாதம் ஆனது, என்னுடைய மனைவி வீட்டில் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சிறிது பிரச்சினை செய்துகொண்டிருந்தார்கள். எனக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்ததை கருத்தில் கொண்டு அப்படி செய்தார்கள்.

6 மாதம் கழித்து எம்.ஜி.ஆர். கல்யாணம் விஷயம் என்னாச்சு? என்று கேட்டார். ‘இல்ல சார் அவருடைய வீட்டில் ஏற்றுக்கொள்வதில் தாமதம் ஏற்படுகிறது.’ என்று சொன்னேன்.

நான் எம்.ஜி.ஆரிடம் கூறிய 2-வது நாளே லதா வீட்டில் ஒத்துக்கொண்டார்கள். எப்படி ஒத்துக்கொண்டார்கள் என்று சொன்னால், ஒய்.ஜி.பி. உறவினர்தான் என்னுடைய மனைவி லதா. எம்.ஜி.ஆர். சார் ஒய்.ஜி.பி.க்கு போன் செய்து, ஏன் தயங்குகிறீர்கள்? நல்ல பையன், கொஞ்சம் கோபக்காரன், உங்க பொண்ணை கொடுங்கள் நன்றாக வைத்திருப்பான் என்று சொல்லியிருக்கிறார். இதில் ஊடகங்களுக்கு ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் ஒய்.ஜி.பி. மனைவி இருக்கிறார், அவரிடம் கேட்டு நீங்கள் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

நான் வாழ்க்கையில் சந்தோஷமாக இருப்பதற்கு பொன்மன செம்மல் எம்.ஜி.ஆர். தான். 1984-ம் ஆண்டு ராகவேந்திரா திருமண மண்டபம் கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, விதிமுறை மீறல் இல்லாததால் ஒப்புதல் கிடைத்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் கட்டிட வேலையை சூரம்பிதேன். முதல் தளம் வேலை நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒப்புதல் கொடுக்காமல் பணியை நிறுத்திவிட்டார்கள். ஒரு நபர் வந்து, அவர் பெயரை குறிப்பிட விரும்பவில்லை, சில விதிமுறை மீறல் இருக்கிறது என்று கூறி, கட்டுமான பணி தொடர்பான கோப்பை மேலே செல்ல விடாமல் தடுக்கின்றனர். என்னுடைய ஆட்களை என்னவென்று பாருங்கள் என்று கூறினேன். ஆனால் அவர்களை சந்திப்பதற்கு அனுமதியே கொடுக்கவில்லை. அதன் பின்னர் நானே சென்றேன். எனக்கும் சந்திப்பதற்கு நேரம் கொடுக்கவில்லை. 6 மாதம் 7 மாதம் ஆகியது, மழைக்காலம் வந்துகொண்டிருக்கிறது, அதற்கு பின்னர் எனது நண்பர்கள் இதற்கு ஒரே வழிதான் இருக்கிறது என்று சொன்னார்கள்.

நீங்கள் முதல்-அமைச்சரை சென்று பார்த்துவிடுங்கள் என்று கூறினார்கள். எனக்கு ஒரு தயக்கம். யாரிடமும் கேட்டு பழக்கமே இல்லை. நியாயமாகவும் இருக்கிறது, அதற்கு பின்னர் வேறு வழியில்லாமல் அப்போது நான் மும்பையில் இருந்தேன், நான் போன் செய்து முதல்-அமைச்சரை சந்திக்க நேரம் கேட்டேன். மறுநாளே எனக்கு நேரம் ஒதுக்கி கொடுத்துவிட்டார்கள்.

விமானத்தை பிடித்து, காலையில் வந்து ராமாவரம் தோட்டத்தில் எம்.ஜி.ஆரை சந்தித்து பேசினேன். அப்போது எப்படி இருக்கிறீர்கள்?, என்ன சமாச்சாரம், என்ன பிரச்சினை? என்று கேட்டார். அப்போது அவரிடம் கோடம்பாக்கத்தில் ஒரு மண்டபம் கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறேன். அதுக்கு வந்து ஒரு நபர் இந்த மாதிரி பிரச்சினை செய்துகொண்டிருக்கிறார் என்று கூறினேன். எல்லாமே சரியாக இருக்கும்போது, என்ன பிரச்சினை? நீங்கள் நாளைக்கு வாங்கள் என்று கூறினார். மும்பையில் இருந்தா வருகிறீர்கள்? எத்தனை நாள் படப்பிடிப்பு? அதற்காக இங்கு விமானத்தை பிடித்து வந்தீர்கள்? நீங்கள் படப்பிடிப்பை முடித்துவிட்டு எனக்கு போன் செய்யுங்கள் என்று கூறினார். படப்பிடிப்பு முடித்துவிட்டு வந்து நான் போன் செய்தேன். மறுநாள் மாலையிலேயே சந்திக்க நேரம் கொடுத்தார்.

நான் சென்றேன், 6 மாதமாக கேட்டுக்கொண்டிருந்த நபர் அங்கு கை கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார். யார் தெரியுமா? என்று எம்.ஜி.ஆர். அவரிடம் கேட்டார். அதற்கு அந்த நபர் தெரியும்னே என்று கூறினார். இந்த காலத்தில் நடிகர்கள் பணம் சம்பாதிப்பதே கஷ்டம். ஒரு தம்பி பணம் சம்பாதித்து, அதை காப்பாற்றுவது இன்னும் கஷ்டம். ஒரு நல்ல காரியம் செய்கிறான், அதுக்கு தொல்லை கொடுக்கலாமா? உடனே என்ன இருக்கிறதோ, அதை பார்த்து சரிசெய்யுங்கள், வீட்டு வசதித்துறை அமைச்சராக இருந்த திருநாவுக்கரசருக்கு போன் போடுங்கள் என்று கூறினார்.

உடனே எம்.எம்.டி.ஏ. பாஸ் செய்யுங்கள் என்று கூறினார். 3 நாட்களிலேயே எம்.எம்.டி.ஏ.யில் இருந்து தடையில்லா சான்று வந்தது. ராகவேந்திரா மண்டபத்தை கட்டுவதற்கு காரணமே எம்.ஜி.ஆர். தான். ஊடகங்களுக்கு ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் திருநாவுக்கரசரிடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளலாம். ”

ரஜினியின் இந்த நீண்ட எழுச்சியுரை சினிமாக்காரர்களை மட்டுமல்ல, அரசியல்கட்சித்தலைவர்களையும் அசர வைத்திருக்கும்.

Tags: